ἀρεστηρία

α, ον, ἡ
A. propitiatory, θυσίαι D.H. 1.67:—hence ἀρεστηρία (sc. θυσία), ἡ, SIG 2587.223, and ἀρεστ‐ήριον, τό, IG 2.198c18 (iv B. C.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἀρεστήρ Dictionary ἀρεστής →
An open-access project