ἄρδην
Adv.
A.
lifted up on high, of a vase carried on the head, S. Ant. 430; φέρειν ἄ. E. Alc. 608; πηδῶντος ἄ. Ἔκτορος τάφρων ὕπερ S. Aj. 1279.
II.
utterly, wholly, εἰς Τάρταρον ἄ. ῥίψειε δέμας A. Pr. 1051, cf. E. Hec. 887; πᾶσαν ἄ. πόλιν ἀπολλύναι Pl. R. 421a; ἄ. διαφθείρεσθαι Id. Lg. 677c; Φωκέων ἄ. ὄλεθρος D. 19.141; πεπτωκὸς ἄ. πολίτευμα Plb. 1.35.5; ὄμνυμι πάντας ἄ. τοὺς θεούς all together, all at once, Ar. Th. 274, cf. X. An. 7.1.12; later εἰς ἄ., πόλιν ἐξελεῖν Hld. 9.2.