ἀραβέω
A.
rattle, ring, Hom. (mostly in Il.), always of armour, δούπησεν δὲ πεσὼν ἀράβησε δὲ τεύχε’ ἐπ’ αὐτῷ Il. 5.42, al.; of the teeth, gnash, Theoc. 22.126; ἀραβεῖ δ’ ἁ γνάθος Epich. 21.2.
2.
trans., gnash, grind, ὀδόντας Hes. Sc. 249, A.R. 2.281.