ἄπυστος

ον
A. not heard of, ᾤχετ’ ἄϊστος ἄ. Od. 1.242, cf. Sapph. Supp. 25.19, Opp. C. 1.236.
2. of words, inaudible, ἄπυστα φωνῶν S. OC 489.
II. Act., without hearing or learning a thing, οὐδὲ δὴν ἦεν ἄ. Ζεύς Od. 5.127: c. gen., μύθων 4.675; κακῶν ἔτι πάμπαν ἀπύστω IG 14.1389i i16.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project