ἄδοξος
ον, Adv.
A.
without δόξα, inglorious, πόλεμος D. 5.5; disreputable, τέχνη X. Smp. 4.56.
2.
obscure, ignoble, πόλεις Isoc. 12.253; ἀνώνυμοι καὶ ἄ. D. 8.66, cf. Arist. Rh. 1384b31; of eunuchs, despised, X. Cyr. 7.5.61. Adv. ‐ξως Plu. Thes. 35.
II.
= παράδοξος, unexpected, S. Fr. 71; improbable, opp. ἔνδοξος, Arist. Top. 159a39, etc.; τὰ‐ότατα λέγειν ib.159a19.
Text: Perseus Digital Library, CC BY-SA 3.0