ἀπρόςιτος

A. unapproachable, inaccessible, ὄρη Plb. 3.49.7, cf. Str. 1.3.18; φῶς 1 Ep.Ti. 6.16; of persons, Cic. Att. 5.20.6, cf. Plu. 2.68e; καταφυγή D.S. 19.96: metaph., λόγοις ἀ. παρρησία Plu. Alc. 4; δύναμις τοῦ λόγου Luc. Dem.Enc. 32. Adv. ‐τως Plu. 2.45f.