ἀπρίξ
Adv.
A.
fast, tight, ἀ. ὄνυξι συλλαβών S. Aj. 310; ἀ. ἔχεσθαι τοῦ κερδαίνειν Id. Fr. 328, cf. Theoc. 15.68, Luc. Nec. 5, Eun. VS p.475 B.; τοῖν χεροῖν λαβέσθαι τινός Pl. Tht. 155e, cf. Plb. 12.11.6; ἔχειν χείρεσσι Theoc. 24.55; δράξασθαι AP 5.247 (Paul. Sil.).
II.
Subst., a kind of ἄκανθα (Cypr.), EM 132.53.