ἀδόκητος
ον, Adv.
A.
unexpected, Hes. (v. infr.); τὰν ἀ. χάριν S. OC 249 (lyr.); τὰ δοκηθέντ’ οὐκ ἐτελέσθη, τῶν δ’ ἀ. πόρον ηὗρε θεός E. Med. 1418 (also in Alc., Ba., Andr., Hel., ad fin.); ξυμφορὰ ἀ. Th. 7.29, etc.; τὸ ἀ. surprise, Id. 4.36,al.
II.
ἀδόκητον καὶ δοκέοντα either inglorious and glorious, or unexpecting and expectant, Pi. N. 7.31, cf. Trag.Adesp. 482 (lyr.):—unexpecting, Memn. 28.2, cf. Nonn. D. 31.209.
III.
Adv. ‐τως Th. 4.17, Phld. Ir. p.49 W.; ἀδόκητα, as Adv., Hes. Fr. 79, E. Ph. 311; ἀπὸ τοῦ ἀδοκήτου Th. 6.47; ἐκ τοῦ ἀ. D.H. 3.64.
Text: Perseus Digital Library, CC BY-SA 3.0