ἀποχέω

A. ἀπόχει Dsc. 1.53: aor. ἀπέχεα, Ep. ‐έχευα:— pour out or off, spill, shed, ἀπὸ δ’ εἴδατα χεῦεν ἔραζε Od. 22.20,85: poet. pres. Med., παγὰν ἃν ἀποχεύονται Κασταλίας δῖναι E. Ion 148 (lyr.).

2. pour off, Hp. Ulc. 12; τι εἴς τι Dsc. 1.53.

II. Pass., to be poured off, Plb. 34.9.10; τοῦ μὲν ἀποχεομένου ὕδατος, τοῦ δὲ ἐπιχεομένου Dsc. 2.76; to be shed, fall off, ἀποχυθέντα φύλλα Plu. 2.332b.

2. of plants, come into ear, Thphr. HP 8.8.1, etc.; οὐκ εἰς στάχυν ἀλλ’ οἷον φόβην ib.4.4.10:—Med., make to shoot, ἀ.ποίην Nic. Th. 569(s.v.l.); χαίτην ib.658.