ἄποτμος

ον
A. unhappy, ill-starred, Il. 24.388, Od. 20.140; βοά A. Pers. 280 (lyr.); πότμος ἄ. E. Hipp. 1144 (lyr.): Comp. ‐ότερος Mosch. 4.11: Sup. ‐ότατος Od. 1.219.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ἀποτμητέον Dictionary ἀπότοκος →
An open-access project