ἀποσκοτίζω

A. darken, c. gen., τῆς ἐκείνου [θεοῦ] ἐνοράσεως ἑαυτὸν ἀπεσκότισε Porph. Marc. 13.

II. remove darkness, σμικρὸν ἀποσκοτίσαι κελεύοντος stand out of his light, Plu. 2.605e; ἀποσκότησόν μου is f.l. in D.L. 6.38.