ἄποπτος

A. seen or to be seen from a place, ὅπως μὴ ἄ. ἔσται ἡ κορινθία ἀπὸ τοῦ χώματος Arist. Pol. 1274a40, cf. Arr. Ind. 4.7; ἐν ἀπόπτω ἔχειν in a conspicuous place, Id. An. 2.10.3; ἐν ἀ. εἱστιᾶσθαι J. AJ 13.14.2, etc.

II. out of sight of, far away from, τοῦδ’ ἄποπτος ἄστεως S. OT 762; ἄποπτος ἡμῶν Id. El. 1489: abs., Far away, ἐξ ἀπόπτου μᾶλλον ἢ ἐγγύθεν σκοπεῖν Id. Ph. 467; ὡς ἐξ ἀ. θεώμενος Pl. Ax. 369a; τόπος ἐξ ἀπόπτου καταφανής Plu. Eum. 15; οὐδ’ ἐξ ἀ. Phld. Rh. 1.149S., Piet. 27, cf. Gal. 4.628.

2. dimly seen, S. Aj. 15.

3. out of sight, ἐν ἀπόπτω τίθενται τὸν χάρακα D.H. 2.54; ἐξ ἀπόπτου τῶν Ῥωμαίων παρεμβαλόντες Id. 6.14.