ἀδιανόητος
ον, Adv.
A.
unintelligible, ‐ητα σκώπτειν Did. ap. Sch.Ar. V. 1309. Adv. ‐τως D.H. Rh. 9.16.
2.
inconceivable, Pl. Sph. 238c, Epicur. Fr. 606, cf. Ep. 2p.43U., Phld. Sign. 12, al., Arr. Epict. 2.20.18, S.E. M. 8.389.
II.
Act., not understanding, silly, Arist. Fr. 90; unreflecting, Phld. Ir. p.23 W.; τὸ ἀ. τοῦ πλήθους Id. Rh. 2.40 S. Adv. ‐τως Pl. Hp.Ma. 301c.
Text: Perseus Digital Library, CC BY-SA 3.0