ὠφέλημα

A. a useful or serviceable thing, service, benefit, A. Pr. 251; ἀνθρώποισιν ὠφελήματα ib.501; of a person, ὦ κοινὸν ὠφέλημα θνητοῖσιν φανείς ib.613, cf. E. Tr. 703.

2. ὠφελήματα things good in themselves, e.g. harmony, goodwill, opp. εὐχρηστήματα, Stoic. 3.23, cf.136.

II. generally, use, advantage, profit, τί δῆτα δόξης . . ὠ. γίγνεται; S. OC 259, cf. X. Hier. 10.3; ὠφελήματα πατρίδος Id. Ages. 7.2.