ὠκύπλανος

ον
A. quick-wandering, ὠ. πτερύγων ῥιπαῖς E. Fr. 594.4 (anap., = Critias 18.4 D.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← Ὠκυπέτη Dictionary ὠκύπλοος →
An open-access project