ψόγος

A. blamable fault, blemish, flaw, ἄνευ ψόγου τετυγμένος Simon. 5.2.

II. blame, censure, ὀνείδεα καὶ ψ. Xenoph. 11.2; σκοτεινὸς ψ. Pi. N. 7.61; μὴ τὸν ἀνθρώπειον αἰδεσθῇ ψόγον A. Ag. 937, cf. E. Ph. 94: pl., ἐπὶ ψόγοισι δεννάσεις ἐμέ S. Ant. 759; οὐ ψιλῶ ψόγους κλύειν cj. for ψόφους in E. Ion 630; also in Com. and Prose, Ar. Th. 146,895, etc.; τοῖς πέλας ψ. ἐπενεγκεῖν Th. 1.70, cf. 2.45; ψ. φέρειν Pl. Smp. 182a; ψ. ἔχειν to be blamed, Id. Lg. 823b; ψ. ἀμουσίας ὑφέξοντα Id. R. 403c: pl., ἐγκώμιά τε καὶ ψόγους ποιεῖν ἀλλήλοις lampoons, Id. Lg. 829c, cf. Grg. 483c, al., Arist. Po. 1448b27; τὸ . . κάλλος καὶ ψ. πολλῶν γέμει Men. 703:—c. dat., ἄλγος σοί, ψ. δὲ σῷ πατρί E. Hel. 987.