ψίθιος
α, ον, Adj.
A.
σταφυλή Dsc. 5.5, cf. Verg.G. 2.93, 4.269, Stat.Silv. 4.9.38; ἐκ ψιθίης ἑλίνοιο Nic. Al. 181: hence was made ψίθιος οἶνος Eub. 138 (anap.), cf. AnaxandrId. 71, Plin. HN 14.80:—also spelt ψύθιος, σταφυλὰ ψ. Docum. ined. dell' Africa Italiana 1.86, al. (Cyrene, iv B. C.), v. l. in Eub. and Anaxandr. Il. cc.