ψιαθοπλόκος

A. a plaiter of mats, PSI 10.1132.8 (i A. D.), Greg. Cor.p.551S., Lex.Herodot.ap.Stein Herodotus ii p.458, Suid. s.v. σχοίνου συμβολεῖς: written ψαθοπλόκος in Sammelb. 5124.332 (Tebtunis, ii A. D.):—also ψιαθ‐ποιός, ὁ, Gloss.