ψεύςτης

A. liar, cheat, Il. 24.261; ἀνὴρ ψ. Hdt. 7.209, cf. LXX Si. 15.8: c. gen. rei, ὧν . . ψεῦσται φανούμεθα wherein we shall be found to be liars, S. Ant. 1195, cf. Arist. EN 1127b16, AP 12.70 (Mel.), Phld. Herc. 1457.12.

2. Adj., = ψευδής, lying, false, ψ. λόγος Pi. N. 5.29; ψεύστης δ’ οὗτος ἔπεστι λίθος, of a cenotaph, AP 7.273 (Leon.); τὸν ψεύσταν δέ με τύμβον . . θέντο· τί θαῦμα; Κρῆτες ὅπου ψεῦσται, καὶ Διός ἐστι τάφος ib.275 (Gaet.), alluding to Κρῆτες ἀεὶ ψεῦσται, Epimenid. 1, which is cited by Call. Jov. 8, Ep.Tit. 1.12.