ψευδομαρτυρίου

A. for false witness or perjury, Cratin. 454, PHal. 1.24, 41,49, al. (iii B.C.); in dat. pl., ἔνοχος τοῖς ψευδομαρτυρίοις Pl. Tht. 148b; acc. pl. τὰ ‐μαρτύρια Arist. Ath. 59.6.