ψαυκρός

ά, όν
ψαυκρός, ά, όν, in neut. ψαυκρὸν γόνυ· κοῦφον, ἀπὸ τοῦ ἄκρως ψαύειν, Hsch.; also ψαυκρός· καλλωπιστής, ταχύς, ἐλαφρός, ἀραιός, Id.: cf. σαυκρός.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← ψαυκροπόδης Dictionary ψαῦος →
An open-access project