χυδαῖος

A. poured out in streams, abundant, LXX Ex. 1.7; στέφανοι, i.e. χύδην πεπλεγμένοι, Ath. 15.686a. Adv. ‐ως pell-mell, Herm. ap. Stob. 1.49.68.

II. common, ordinary, φοίνικες Dsc. 5.31, cf. Plin. HN 13.46; λίθος Plu. 2.85f; ἔλαιον Hippiatr. 69.

b. of persons, χ. πλῆθος Str. 1.2.8; ὁ χ. Porph. Abst. 4.18; οἱ χ. Str. 3.1.5, Ph.Bybl. 5, Porph. Chr. 63; opp. οἱ σοφοί, Phld. Po. 5.23, cf. Rh. 2.157S., al.: Comp. οἱ χυδαιότεροι (misspelt χυδεώτεροι) Sch.E. Hipp. 948.

2. metaph., common, vulgar, coarse, λαλιά Plb. 14.7.8; χυδαῖα καὶ φαῦλα Phld. Mus. p.95K.