χρῴζω

A. χρώσω Hsch.: aor. ἔχρωσα Arist. Mete. 371a24, Luc. Im. 7, etc.: pf. κέχρωκα(ἐπι‐) Plu. 2.395d:—Pass., fut. χρωσθήσομαι Gal. 1.278, 9.394: aor. ἐχρώσθην Pl. Tht. 156e, etc.: pf. κέχρωσμαι Hp. Epid. 7.17, E. Med. 497, etc.: plpf. ἐκέχρωστο Alciphr. Fr. 6.17:— = χροΐζω, touch the surface of a body, and generally, touch, γόνατα μὴ χρῴζειν ἐμά E. Ph. 1625.

2. tinge, stain, ἔχρωσε μέν, ἔκαυσε δ’ οὔ Arist. Mete. 371a24, etc.; τὸ καλὸν χρῶμα δευσοποιῷ χρῴζομεν Alex.l. c.; πόσον αἷμα τὴν γῆν ἔχρωσεν; Lib. Or. 42.41; εὖ χ. gives a good complexion, Orib. Syn. 5.23:—Pass., Arist. Col. 793b23, Mete. 375a6, Zos.Alch.p.171B.; ὑπὸ τοῦ ἡλίου Luc. Anach. 25; κεστρεὺς χρωσθείς browned in frying, Antiph. 217.11; ὑπόξανθος τοῖς φύλλοις ἐκέχρωστο αὐγή Alciphr. l.c.; of the moon, χρωσθεῖσα φύσιν πολυκαμπέα Alex.Eph. ap. Theo Sm. p.140H.; of the tongue, Gal. 9.394; τὰ μέλανα (sc. διαχωρήματα)ὑπὸ μελαίνης χολῆς . . χρῴζεται Id. 18(2).142.

3. taint, defile, αἵματι παλάμαν APl. 4.138, cf. Porph. Antr. 11:—Pass., metaph., μάτην κεχρώσμεθα κακοῦ πρὸς ἀνδρός E. Med. 497; of air, to be infected, μιάσμασιν Hp. Flat. 6.

4. metaph. of an author, paint, ἔχρωσα . . κατηφεῖ χρώματι τὰ νάματα Him. Ecl. 12.7.