χρυσόκολλος

ον
A. soldered or inlaid with gold, ἐκπώματα S. Fr. 378; κώπη E. Fr. 587; also χρυσο‐κόλλητος δίφρος Id. Ph. 2, cf. Antiph. 106.2, 237, Luc. Ind. 29; ἅρματα Jul. Or. 2.50d; cf. χρυσοδακτύλιος.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project