χρόνιος

A. after a long time, late, ἐλθὼν χρόνιος Od. 17.112; χρονία μὲν ἥκεις Cratin. 222, cf. Ar. Th. 912; χ. φανείς S. Ph. 1446 (anap.); χρόνιος (v.l. χρόνιον)εἰσιδὼν φίλον E. Or. 475; τροπαίᾳ χρονίᾳ A. Th. 706(lyr.); χρόνιοι ξυνιόντες Th. 1.141. Adv. ‐ίως after a long time, Sammelb. 4314.2 (iii B.C.).

b. long-delaying, tardy, Δίκα E. Fr. 223(lyr.); χ. τὰ τῶν θεῶν Id. Ion 1615 (troch.).

2. for a long time, a long while, χρόνιόν τινα ἐκβεβληκότες, ἤλαυνε, S. Ph. 600, OC 441; μή . . χρόνιοι μέλλετε πράσσειν Id. Ph. 1449(anap.); χρόνιος ὤν, ἀπών, E. Or. 485, IA 1099; χρόνιός εἴμ’ ἀπ’ ἀνθρώπων βορᾶς Id. Cyc. 249.

3. long-continued, ἀρετὰ χρονία τελέθει Pi. P. 3.115; ἄπλοιαι A. Ag. 149(lyr.); χρόνια λέκτρ’ ἔχων having been long married, E. Ph. 14; χ. ἐτῶν ἐνιαυτοί Ar. Ra. 347(lyr.); στόλος . . χ. ἐσόμενος, χρόνιος στρατεία, Th. 6.31; δεσμὰ χ. Pl. Lg. 855b; of plants, perennial, opp. ἐπέτειος, Thphr. HP 1.1.9.

4. of ailments, chronic, νοσήματα Hp. Aph. 2.39, Coac. 203; [πόνοι] Epicur. Fr. 447; νόσοι D.H. 1.37, Gal. 6.356; ἰσχιάς Dsc. 1.10; [βῆχες] Paul.Aeg. 3.28(Comp.). Adv. ‐ίως Philum. ap. Orib. 8.45 tit.: Comp. ‐ιωτέρως Hp. Coac. 197.

5. Astrol., χ. ζῴδια, f.l. for Κρονικά, Cat.Cod.Astr. 1.133.

II. Adv. ‐ίως Arist. GC 328a35, Thphr. Sud. 22; neut. pl. χρόνια as Adv., E. Or. 152(lyr.): Comp. ‐ώτερον Pi. N. 4.6.—Rare in Prose, and only (as it seems) in signf. 1.3 and 5.