χρηστότης

A. goodness, honesty, uprightness, χρηστότητα ἀσκεῖν E. Supp. 872; μέγιστον ἀγαθόν ἐστι μετὰ νοῦ χ. Men. 788, cf. 472.1; χρηστότητος εἵνεκα as a reward for honesty, Aristopho 14.4 (troch.), Timocl. 8.17; ποιεῖν χ. LXX Ps. 13(14).3; ἀκολουθεῖ τῇ ἀρετῇ χ.) Arist. VV 1251b33; ἡ σὴ χ., as a honorific address, PGiss. 7.15 (ii A. D.), PLond. 2.411.6 (iv A. D.), etc.

II. goodness of heart, kindness, Is. 2.7 (but in depreciatory sense, soft-heartedness, Men. 579); εὔνοιαν καὶ χ. παρέσχητο Hdn. 2.9.9; χ. καὶ φιλοστοργία, φιλανθρωπία καὶ χ., Plu. Agis 17, Comp.Dem.Cic. 3, cf. Luc. Tim. 8, D.C. 73.5; ἡ χ. καὶ ἡ φιλανθρωπία τοῦ θεοῦ Ep.Tit. 3.4, cf. Ep.Rom. 11.22, al.; χ. ἐθ’ ἡμᾶς Ep.Eph. 2.7; ποιεῖν χρηστότητα to show kindness, LXX Ps. 118(119).65; πολλὰ τῇ χ. . . κτῶνται Phld. Rh. 1.262S.

2. simplicity, silly good nature, ἤθους ἀπλαστία μετ’ ἀλογιστίας, Pl. Def. 412e.