χοραγός

A. chorus-leader, like the later κορυφαῖος, θεοὺς συγχορευτάς τε καὶ χορηγοὺς ἡμῖν δεδωκέναι τόν τε Ἀπόλλωνα καὶ τὰς Μούσας Pl. Lg. 665a: generally, leader of a train or band, πῦρ πνεόντων χ. ἄστρων, of Dionysus, S. Ant. 1147 (lyr.); χ. δελφίνων E. Hel. 1454 (lyr.).

II. at Athens and elsewhere, one who defrays the costs for producing a chorus, χορηγῶν ἀποδεικνυμένων ἑκατέρῃ τῶν δαιμόνων δέκα ἀνδρῶν Hdt. 5.83; χορηγὸν καταστῆσαί τινα IG 22.141.34; χ. κατεστάθην εἰς Θαργήλια Antipho 6.11; καταστὰς χ. τραγῳδοῖς Lys. 21.1, cf. 3; supplied by the φυλαί in turn, D. 20.130, cf. Aeschin. 1.11; χ. αἱρεθείς, ἱμάτια χρυσᾶ παρασχὼν τῷ χορῷ, ῥάκος φορεῖ Antiph. 204.5 (troch.); used of a woman, Milet. 1(7). No.265: generally, of liturgies other than the trierarchy, εἰσποιεῖ χορηγοὺς εἰς ἐκείνας τὰς λῃτουργίας D. 20.19.

2. metaph., one who defrays the costs for any purpose, χ. ἔχοντες Φίλιππον Id. 9.60; Φιλίππῳ χ. χρώμενος Id. 19.216; χ. τὸν πατέρα ἔχειν εἴς τι Id. 40.51; λήψεται χ. τῇ ἑαυτοῦ βδελυρίᾳ Aeschin. 1.54, cf. 2.79; οἱονεὶ χ. καὶ μισθοδότης Plb. 2.44.3, cf. 8.7.2; τῆς φύσεως αὐτῶν ὁ θεὸς χ. Iamb.Bab. p.51 Hinck.

3. Astrol., of planets, patron of a profession or trade, Paul.Al. P. 2.

4. Medic., supply-veins, Orib. 45.18.23.

b. a dressing, Id. 46.19.6.