χλαρός

ά, όν
A. v.l. χλιαρόν)γελάσσαις to laugh exultingly, gaily (fort. χλοαρόν); but Hsch. has χλαρόν· κόχλαξ; also, = ῥυπαρόν, λεπτόν, τρυχαλέον, ὠχρόν, and = ἐλαιηρὸς κώθων, Id.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← χλανίτιδες Dictionary χλεμερός →
An open-access project