χιλιαρχέω

A. κεχιλιαρχηκώς D.C. 67.11:—to be a χιλίαρχος, Luc. DMeretr. 9.4: esp. at Rome, to be a tribunus militum, IG 14.282 (i B. C.), J. BJ 3.4.1, Plu. ll. cc., App. Pun. 112, etc.