χίδαι

ιμάζεσθαι
χίδαι· ἀντὶ τοῦ < . . > (Cret.), Id. χιδαλέον· τυφλόν, ἄγαμον, πεφρικός, Id. χιδᾶν· χειμάζεσθαι, deilia=n, Id. χίδηλος, etym. of κίβδηλος, Eust. 1462.43.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← χιδά Dictionary χιδρίας →
An open-access project