χειμάζω

A. ‐άσω Thphr. Sign. 38):—trans., expose to the winter cold: found only in Pass., to be exposed thereto, Hp. Vict. 3.68; pass the winter, S. Fr. 503; ὅπως χειμασθῇ καὶ ἡλιωθῇ ἡ γῆ Thphr. CP 3.20.7; of trees, live through the winter, χειμασθέντα [δένδρα] Id. HP 4.14.1; χειμασθῆναι χειμῶσι ὡραίοις καὶ καλοῖς Id. CP 2.1.2.

2. intr., pass the winter, Ar. Av. 1097 (lyr.), X. Oec. 5.9, Isoc. 7.54, etc.: of armies, go into winter quarters, Hdt. 8.133, X. HG 1.2.15, 3.2.1, Plb. 27.18.1, etc.

II. raise a storm or tempest, θεοῦ τοιαῦτα χειμάζοντος S. OC 1504; ὅταν χειμάζῃ ὁ θεὸς ἐν τῇ θαλάττῃ X. Oec. 8.16, cf. IG 7.4255.5 (Orop.); χειμάσει [ἡ νεφέλη] ἐφ’ ἡμᾶς Plu. 2.195d: impers., ἐχείμαζε ἡμέρας τρεῖς the storm continued, Hdt. 7.191; χειμάσει there will be stormy weather, Thphr. Sign.l.c.

III. c. acc., drive forth or away, of a storm, ἔξω χ. [τοὺς μύας] Id. Fr. 174.7:—Pass., to be driven by a storm, overtaken by it, Th. 2.25, 3.69, al.; χειμασθεὶς ἀνέμῳ Id. 8.99; ἐν θαλάττῃ χειμαζομένου πλοίου Pl. Ion 540b, etc.

2. metaph., toss like a storm, distress, τόδ’ αἷμα χ. πόλιν S. OT 101; τὴν σάρκα τὸ παρὸν μόνον χειμάζειν Epicur. Fr. 452: also, annoy, vex, S. Ichn. 331, Men. 208, Phld. Lib. p.61 O., POsl. 48.8 (i A. D.); σφὴξ τοῖς κέντροις πλήσσων ἐχείμαζε Aesop. 393:—Pass., to be tempest-tossed, distressed, esp. of the state considered as a ship, E. Supp. 269, Ar. Ra. 361; δόμων ὄλβος χειμάζεται E. Ion 966; also of single persons, κατὰ θάλασσαν χειμασθεῖσαι (as example of a ψυχικὸν πάθος) Sor. 3.84; suffer grievously, A. Pr. 563 (anap.), 838, S. Ph. 1460 (anap.), Gorg. Pal. 11, Pl. Plt. 273d; ἰσχὺς ἐν νόσῳ χειμάζεται S. Ichn. 267; ταῖς σαῖς ἀπειλαῖς αἷς ἐχειμάσθην Id. Ant. 391; ἄλλῃ δ’ ἐν τύχῃ χ. E. Hipp. 315; χειμαζόμεθα . . ὑπ’ ἀπορίας ἐν τοῖς νῦν λόγοις Pl. Phlb. 29b, cf. La. 194c; ὑπό τινων PSI 4.349.4 (iii B. C.); ἐν στρατείαις ἢ νόσοις ἢ ἐν θαλάττῃ χ. Pl. Tht. 170a; of feverish patients, χειμάζονται μάλιστα πεμπταῖοι Hp. Prog. 24.