χέζω

A. χεσοῦμαι Ar. V. 941, Pax 1235; also κατα‐χέσομαι Id. Fr. 152: aor. 1 ἔχεσα Id. Ec. 320,808, (ἐγ‐) ib.347, (κατ‐) Nu. 174: aor. 2 ἔχεσον(κατ‐) Alc.Com. 4 (cf. Hdn.Gr.2.801); inf. χεσεῖν Ar. Th. 570, AP 7.683 (Pall.): pf. κέχοδα (only in compds. ἐγ‐, ἐπι‐χέζω): Pass., κέχεσμαι (v. infr.):—ease oneself, Ar. ll.cc., etc.: prov., εἰ μηδὲ χέσαι γε . . σχολὴ γενήσεται Stratt. 51; οὐκ ἔχεις ὅ[ποι χέσῃς] ὑπὸ τῶν ἀγαθῶν cj. in Men. 530.9, cf. Com.Adesp. 491; ἐλευθέρα Κόρκυρα· χέζ’ ὅπου θέλεις Str. 7 Fr. 8: c. acc., χ. σησαμίδας Eup. 163 (lyr.):—Med. (for the sake of the pun), χέσαιτο γὰρ εἰ μαχέσαιτο Ar. Eq. 1057 (hex.):—Pass., πέλεθος ἀρτίως κεχεσμένος dung just dropped, Id. Ach. 1170. (Cf. Skt. hádati (same sense).)