χάρμα

I. in concrete sense, source of joy, delight, χ. γενέσθαι or ἔσσεσθαί τινι, Il. 17.636, 23.342; χ. φίλοις Thgn. 692; χ. μεῖζον ἐλπίδος κλύειν A. Ag. 266, cf. S. Fr. 636.1; μᾶζαν, ἣν . . Δηὼ βροτοῖσι χ. δωρεῖται Antiph. 1; of victory in the games, ἄπονον ἔλαβον χ. Pi. O. 10 (11).22; καλλίνικον χ. Id. I. 5 (4). 54: freq. in pl., Od. 6.185; μὴ γείτοσι χάρματα γήμῃς Hes. Op. 701, cf. Max. 87 (sg.); χάρματ’ Ἐρινύος, χάρματα θηρῶν, E. Ph. 1503, Supp. 282 (both lyr.); χάρματ’ ἄλλοις ἔθηκεν, ἐμβαλεῖν χ. ἀνθρώποισι, Pi. O. 2.99, 7.44; ἀντιδιδόναι A. Eu. 984 (lyr.).

2. source of malignant joy, Il. 3.51, 6.82, al.; λυπρά, χάρματα δ’ ἐχθροῖς A. Pers. 1034 (lyr.).

II. in abstract sense, joy, delight, τὴν δ’ ἅμα χ. καὶ ἄλγος ἕλε φρένα Od. 19.471, cf. h.Cer. 371, Hes. Sc. 400.—Poet. and late Prose, Plu. Mar. 46.