χαρακτός
ή, όν
A.
notched, toothed, πρίων, ῥῖναι, ξοΐς, Hp. VC 21, AP 6.205 (Leon.), IG 7.3073.104 (Lebad., ii B. C.); κνηστῆρι χαρακτῷ (v.l. χαράκτρῳ) Nic. Al. 308; χαρκα σκάφιν perh. written for χαρακτὸν (engraved) σκάφιον in PLond. 2.193v11, al. (ii A. D.).