χαραδραῖος

α, ον
A. of or from a χαράδρα, ἰλύς APl. 4.230 (Leon.); πηγή, ῥέεθρον, Nonn. D. 15.191, 2.444.
2. jagged, αἰχμή, βέλεμνα, ib.28.210, 35.4; παρειαί furrowed, ib.2.641.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← χαράδρα Dictionary χαράδρειον →
An open-access project