χαλκομίτρας

α, ον, ὁ
A. with μίτρη of bronze, Κάστωρ Pi. N. 10.90 (to be restored for χαλκεομ‐):—also χαλκό‐μιτρος, ον, Lyc. 997.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← χαλκόλοφος Dictionary χαλκομόλυβδος →
An open-access project