χαλκέλατος

ον
A. χαλκήλατος, πέλεκυς Pi. O. 7.36; θάλαμοι AP 5.216 (Paul.Sil.); σάλπιγξ Epigr.Gr. 350 (Nicaea); εἰκών ib.944 (Oenoanda).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← χαλκειώδης Dictionary χαλκεμβολάς →
An open-access project