χαλίκρητος

ον
A. unmixed, μέθυ Archil. 78, A.R. 1.473; σπονδαί 1471.2 (v. Nauckad A. Fr. 448); νᾶμα AP 5.293.6 (Agath.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← χαλίκραιος Dictionary χαλικώδης →
An open-access project