χάϊος
α, ον, όν
A.
genuine, true, good, Lacon. word in Ar. Lys. 91; Comp. χαϊώτερος ib.1157; Ἀναξαγόρου τρόφιμος χαΐου Alex.Aet. 7 (Valck. for ἀρχαίου); cf. βαθυχάϊος:—also χαός, όν , χαοὶ οἱ ἐπάνωθεν the good men of olden time, Theoc. 7.5, ubi v. Sch., cf. χάσιος.