φωνασκέω

A. train one's voice, learn to sing or declaim, Pl. Lg. 665e, D. 18.308, 19.255,336, Ph. 2.537; οἱ φωνασκοῦντες ἕωθέν τε καὶ νήστεις ὄντες τὰς μελέτας ποιούμενοι Arist. Pr. 901b1:—Med., Plu. 2.349a.