φωκεύς
έως, ίδος, ή, όν, Adj., ὁ
A.
Phocian, Ep. gen. pl. Φωκήων Il. 2.517, al.; nom. pl. Φωκέες Hdt. 1.146, Φωκῆς S. El. 1107, 1442, Th. 2.9; gen. Φωκέων A. Pers. 485, etc.
II.
φωκίς (sc. γῆ), ίδος, ἡ, Phocis, X. HG 3.5.4, etc.; as Adj., Phocian, γῆ, χθών, S. OT 733, E. IA 261 (lyr.); ὁδός Id. Ph. 38; γλῶσσα A. Ch. 564.
III.
Adj. φωκικός, ή, όν, Phocian, πόλεμος D. 2.7, etc.