φυλαρχέω

A. to be or act as φύλαρχος, Ar. Lys. 561 (anap.), X. Eq. 11.10, Is. 11.41, Sardis 7 No.56.10 (ii A. D.), f.l. in Arist. Pol. 1295b12 (cf. φυγαρχέω): c. gen., φ. τῆς Ὀλυσίας Is. 5.42: c. dat., φ. φυλᾷ Ἰαλυσίᾳ Maiuri Nuova Silloge 19 (Rhodes).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project