φορτίζω

A. load, φορτίσας τὸν ὄνον Babr. 111.3; φορτία φ. τινάς load them with burdens, Ev.Luc. 11.46; περισσῇ δαπάνῃ φ. τὰ κοινά Dörner Erlass des Statthalters von Asia Paullus Fabius Persicus 16; ὑδατὶς ‐ίζουσα τὸν ὀφθαλμόν encumbering, Paul.Aeg. 6.14; αὐχένα φ. Aenigma Sphingis (ap.Sch.E. Ph. 50):—Med., τὰ μείονα φορτίζεσθαι ship the smaller part of one's wealth, Hes. Op. 690; φορτιούμενος μέλι to carry away a load of honey, Macho ap.Ath. 13.582f: metaph., φυτεύειν καὶ φ. Phld. Vit. p.33J.—Pass., to be heavy laden, πεφορτισμένος Ev.Matt. 11.28, cf. Luc. Nav. 45.