φορτηγός

A. one who carries cargoes, merchant, Thgn. 679, Simon. 178: as Adj., ναυβάτης φ. A. Fr. 263; ἄνδρες φ. Metag. 4 (hex.); ἄκατοι Critias Fr. 2.12D.; νῆες Plb. 1.52.6, 5.68.4, etc.; πλοῖα D.S. 14.55, 20.85.