φοράδην
Adv.
A.
borne along, borne or carried in a litter or the like , as a sick person, E. Andr. 1166 (anap.), Rh. 888 (anap.), IG 42(1).122.27 (Epid., iv B. C.); φ. ἦλθον οἴκαδε D. 54.20; φ. ἀνακομίζεσθαι, ἐκκομίζεσθαι, D.C. 56.45, Luc. DMort. 14.5; ἐν κλινιδίῳ φ. κομισθείς Plu. Cor. 24.
2.
with rushing motion, violently, S. OT 1310 (anap.).