φονός

ή, όν, ἡ
A. murderess, τὰν Πελίαο φονόν Pi. P. 4.250 (φόνον codd.).
II. φονός,ή, όν, murderous, dub. in S. Ant. 1003 (v. φονή 11).

Related entries

φόνος
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← φόνος Dictionary φονουργός →
An open-access project