φοίνιος
α, ον, ος, ον, Adj.
A.
of or like blood, blood-red, αἷμα Od. 18.97, A. Th. 737(lyr.), S. Ph. 783; δρόσος A. Ag. 1390; φ. στάλαγμα, i. e. blood, S. Ant. 1239.
II.
bloody, blood-stained, φ. ἀλκά, of Ajax, Pi.l.c.; φ. ξυνωρίς, prob. of public and private loss, A. Ag. 643; χεὶρ φ. S. Aj. 772; χεῖρες Id. OT 466 (lyr.); κοπίς prob. for κόνις in Id. Ant. 601 (lyr.).
2.
bloody, murderous, Σκύλλα A. Ch. 614(lyr.); πέπληγμαι . . δήγματι (prob. δάκει)φοινίῳ Id. Ag. 1164 (lyr.), cf. 1278; φ. Ἄρης S. El. 96 (anap.); ἔχιδνα Id. Tr. 770: metaph., φ. σάλος, of pestilence, Id. OT 24, cf. Aj. 352.—Rare in Com., Ar. Th. 694.