φοινίκεος

A. φοῖνιξ B. 1):—purple-red, crimson, and (generally) red, νέφος Xenoph. 32.2; ῥόδα Pi. I. 4(3).18(36); προμαχεῶνες Hdt. 1.98; εἷμα Id. 2.132, cf. 7.76, 9.22; ὄνυχες Hp. Int. 29; σύκινα φ., a variety of fig, PCair.Zen. 33.12 intr. (iii B.C.); metaph., blushing, αἰδώς Erinn. Fr.i B 34 Diehl2; contr. φοινικοῦς, ῆ, οῦν, Hp. Mul. 1.95, X. An. 1.2.16, Cyr. 7.1.2, Arist. HA 592b24, Dsc. 3.153; σκηναί Plb. 6.41.7; χιτών, as signal for battle, Plu. Pomp. 68, Brut. 40; γράμματα D.C. 40.18; τὸ φ. dark red, Arist. Metaph. 1057a25, al.; less bright than τὸ ἁλουργές, Id. Col. 792a14 (φοινικά must be corrected to φοινικᾶ in Dsc. 2.176, cf. Suid. s.v. φοινικᾶ (but φοινικιᾶ Id. s.v. ἁπλᾶ)).

II. prob. f.l. for Φοινικικός, Thphr. HP 3.12.3.