φοίβειος

A. of Phoebus, belonging or sacred to him, ἱρόν Hdt. 6.61; δάπεδον E. IA 756 (lyr.); λατρεῖαι Id. Ph. 225 (lyr.); γυνή Id. Fr. 867:—pecul. fem. φοιβηΐς, ίδος , τέχνη AP 9.201 (Leo Phil.).