φοιβάζω

Φοῖβος

A. prophesy, AP 9.525.22: c. acc., φ. ὄπα Lyc. 6; Κασσάνδρη φοίβασε μύθους AP 9.191.
2. inspire, πάθος φοιβάζον τοὺς λόγους Longin. 8.4:—Pass., Antioch.Astr. in Cat.Cod.Astr. 7.112, Hld. 2.22.
II. = φοιβάω 1, Lyc. 731,875, 1166.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← φόβος Dictionary φοιβαίνω →
An open-access project